از آغاز فعاليت هاي آموزشي و ترويجي در تشكيلات اداري ، در موسسات
آموزشي ـ پژوهشي و دانشگاه هاي كشور، صدها گزارش، مقاله، كتاب،
جزوه، نشريه ، فيلمنامه و فيلم درباره فسلفه ، اصول ، روشها و
فعاليت هاي مربوط به آموزش و ترويج تهيه و توزيع و يا در دست تهيه
بوده و اين در حالي است كه دانشجويان ، استادان ، متخصصان و
كارشناسان متعددي نيز در حال حاضر به مطالعه ، بررسي، پژوهش و
تحقيق در زمينه هاي مختلف و متنوع آموزش و ترويج كشاورزي و روستائي
مشغول به كار مي باشند. و از آنجا كه تحقق آموزش و ترويج به منظور
اشاعه نوآوري هاي علمي ـ كاربردي در بين روستائيان مخاطب برنامه
هاي آموزشي و ترويجي مستلزم دسترسي مداوم مربيان و مروجان و
كارشناسان توسعه به آخرين يافته هاي علمي و پژوهشي است، ناگزير
نتايج حاصل از چنين بررسيها و تحقيقاتي مي بايست توسط محققان و
متخصصان به مربيان، مروجان و كارشناسان و مجريان برنامه هاي توسعه
منتقل شده تا پس از شور و تبادل نظر در مجامع علمي ـ فني و سپس در
صحنه هاي واقعي به محك تجربه درآمده و عملاً به خدمت گرفته شوند.
ضرورت انتقال اين نتايج و بحث و تبادل نظر درباره آنها، در واقع از
انگيزه هاي اوليه برگزاري اولين گردهمائي متخصصان ترويج و آموزش
كشاورزي به همت دانشكده كشاورزي دانشگاه شيراز در آذرماه 1362 بود.
اين سلسله گردهمائي ها در سال هاي بعد با عنوان سمينارهاي علمي
ترويج با همكاري وزارت كشاورزي سابق و دانشگاه هاي تهران (1363)،
شهيد چمران اهواز (1364)، اروميه (1366)، اصفهان (1368)، مشهد
(1370)، كرمان (1372)، تبريز (1374) و اولين سمينار علمي ترويج
منابع طبيعي، امور دام و آبزيان نيز با همكاري وزارت جهادسازندگي
(سابق) و دانشگاه تهران در ارديبهشت 1375 در تهران برگزار گرديد.
توليد روزافزون يافته هاي علمي و ضرورت كاربرد اصول و روشهاي نوين
آموزشي و ترويجي و نيز وجود عرصه هاي فرهنگي و اجتماعي و اقتصادي
مستعد توسعه فعاليت هاي ترويجي و آموزشي در مناطق روستائي و قطب
هاي كشاورزي كشور و نيز وجود هزاران جوان تحصيلكرده در صدها مركز
دانشگاهي و پيش دانشگاهي فعال در سطح كشور، بيش از هر زمان ديگر،
شرايط لازم براي آغاز نهضت توسعه كشاورزي و عمران روستائي در ايران
فراهم نمود.
بر اساس چنين انديشه ها و انگيزه هائي و با توجه به واقعيت توسعه
ترويج و آموزش كشاورزي در تشكيلات اجرائي كشور، همچنين ارتقاء كيفي
فرآيند آموزش و پژوهش در زمينه هاي علمي و عملي ترويج و آموزش در
دانشگاههاي كشور، و نظر به اشتياق روزافزون دانشجويان و فارغ
التحصيلان رشته ترويج و آموزش در سطوح مختلف دانشگاهي، و بالاخره
به تبعيت از مفاد ماده اول اساسنامه نمونه وزارت فرهنگ و آموزش
عالي(سابق) كه هدف از تشكيل انجمن علمي را گسترش ، پيشبرد و ارتقاء
علم و توسعه كمي و كيفي نيروهاي متخصص و بهبود بخشيدن به امور
آموزشي و پژوهشي بيان داشته است، در هفتم مهرماه 1372 تعدادي از
علاقه مندان به رشته ترويج و آموزش كشاورزي در محل دبيرخانه شوراي
عالي برنامه ريزي وزارت فرهنگ و آموزش عالي(سابق) گردهم آمده، و به
عنوان اعضاي هيات موسس، مقدمات مربوط به تشكيل اولين انجمن علمي
ترويج و آموزش كشاورزي در ايران را پي ريزي كردند.
